Roy en Marieke - Sri Lanka - Tissamaharama - Yala National park block I - Nuwara Eliya

Welkom: Gast2
maandag, 21 mei 2012.

Menu:

Sri Lanka - Tissamaharama - Yala National park block I - Nuwara Eliya - Sigiriya

Tuesday, 30 May 2006

Heey iedereen,

Ondertussen zijn we al weer terug van de korte trip door Sri Lanka. De plekken die we hadden bezocht waren echt geweldig, jammer genoeg was het reizen met onze chauffeur tenen krommend. Ook hebben we nu meer van de schokkende effecten van de Tsunami gezien in Sri Lanka. Wij leren nu dat de na effecten in Sri Lanka vrij ernstig zijn. Wij hoorde voor het eerst dat een land economische groei vertoond na een grootschalige ramp. Het blijkt dat na het intreden van de UN en de fondsen, Sri Lanka een enorme economische boost heeft gekregen die er voor zorgt dat alle prijzen bijna verdriedubbeld zijn. Ook horen we van Nederlanders die hier wonen en getrouwd zijn met Sri Lankezen dat de corruptie de geldstromen naar verkeerde plaatsen heeft gestuurd. In Unawatuna waar wij verblijven is bijvoorbeeld geen geld van de fondsen terecht gekomen, iedereen heeft het op zichzelf moeten doen hier. Wel hebben de ministers van Sri Lanka binnen een week na de ramp nieuwe Mercedes benzen gekregen (in totaal 44 stuks), wat natuurlijk heel belangrijk is! Dit is een vreemde situatie die we niet goed kunnen doorgronden. Ook horen we van andere vrijwilligers de ergernissen van de uitbundige rijkheidvertoon van de UN. Het schijnt dat er voor de UN een heel leger aan nieuwe 4wd Toyota's aangeschaft is voor het personeel! Dit terwijl er mensen lagen te creperen van de honger zonder onderdak langs de kustlijn! Maar niet alleen de mensen aan de kust hebben geleden ook de mensen in de binnenlanden van Sri Lanka hebben geleden. Omdat na de ramp de hele toeristenindustrie stagneerde tot een totale stop van inkomsten. Zelfs nu met de aanslagen is het hier volgens de lokalen een stuk rustiger dan het zou moeten zijn. Over het algemeen komen momenteel dan ook alleen de mensen die al vaker in Sri Lanka zijn geweest (vooral Nederlanders). Unawatuna is voor ons de eerste keer dat we langer dan een week ergens verblijven. Hierdoor worden de relaties met het personeel en de inwoners in de omgeving steeds persoonlijker.

Een verwoest tsunami huis

Yala beach resort

Monniken aan het vissen

Idyllische foto

Onderweg naar Tissamaharama

Boedha +/-45m in een Boedisten klooster onderweg naar Tissamaharama

Zo leven mensen nu langs het strand

Prachtige zons ondergang in Tissamaharama

Stupa in
Tissamaharama

Heilige boom in een boedisten klooster

Maar terugkomend op onze vierdaagse racetrip door Sri Lanka. De eerste dag begon erg interessant, onze chauffeur wilde ons bij een restaurant brengen waar we 3 euro voor een broodje moesten betalen :|. Wij vroegen hem natuurlijk vriendelijk of hij niet misschien een beter restaurantje kende voor een redelijkere prijs... Na aandringen en wat moeilijk doen en een nors kijkende chauffeur kon het dan (deze man had een uitdrukking die constante saggo uitstraalde). Uiteindelijk kwamen we bij een klein restaurantje net naast een klif bij de zee. De prijzen waren hier een stuk beter dan ervoor en we bestelde dan maar ook meteen een lekker maal. Tot onze grote schrik kwam de chauffeur bij ons zitten en zei iets tegen het personeel waardoor we 1 schaal kregen waar hij ook van mee at en een cola op onze rekening bestelde! Je kunt je natuurlijk voorstellen dat wij hier een beetje geïrriteerd van raakte na een rijkelijke behandeling in andere landen (achteraf bedachten we ons, de chauffeur at gratis mee daarom konden wij niet alles bestellen van het menu). We waren dan ook niet onder de indruk en na wat gemor met de rekening en geweigerd te hebben zijn drinken te betalen konden we eindelijk weer verder!
Voor de duidelijkheid: we hadden vooraf extra betaald zodat wij niet verantwoordelijk zouden zijn voor de maaltijden en de accommodatie van onze chauffeur.
Eind die dag kwamen we dan eindelijk aan in Tissamaharama hier begon het feest wederom met onze chauffeur. Ondertussen was Roy al erg geërgerd door zijn houding, maar dit werd verergerd nadat hij ons probeerde te brengen bij 3 dure hotels die c.a. 40 dollar per nacht koste. Uiteindelijk hebben we hem gedwongen naar een hotel te rijden die wij uit de LP hadden getrokken. Dit was een voortreffelijke keus, de chauffeur had slechte accommodatie en keek ongelukkig en wij hadden een heerlijk kamer met warme douche en alle Sri Lankese luxes. Daarna bezochten we nog een bijzondere stoepa en bekeken een geweldige zonsondergang waarna we heerlijk gingen dineren.

De volgende ochtend waren wij al weer om 4:45 ’s ochtends aangekleed en wel aan koffie, we gingen namelijk om 5:30 op safari in Yala national park block 1. In één woord geweldig! we hebben hier meer wilde dieren samen gezien dan in de hele reis ervoor. Een groep wilde olifanten met een jong, diverse vogels van hornbills tot honeybirds, krokodillen, herten, coyotes, wilde zwijnen, een luipaard luierend in een boom, waterbuffels, varanen en nog veel meer! Na deze grote sensatie vroegen onze gidsen of we een tsunami getroffen hotel wilden zien. Wij waren natuurlijk heel nieuwsgierig en zijn hier naartoe gereden over een zandpad. Wat een ravage of beter gezegd wat vlak. Laten we het zo verwoorden er waren 170 kamers met 100 gasten, geen heeft het overleeft (dit wordt nog confronterender als kleding schoenen nog rondslingeren)!
Na deze sidetour zijn we vertrokken naar Nuwara Eliya. Wat was dit een fascinerende tocht, thee velden zo groot! En hele valleien vol met mensen in werksituaties die eigenlijk niet door de beugel kunnen, maar goed er rijdt natuurlijk wel een dikke witte Toyota 4wd van de UN toevallig voor ons (hoe ironisch).

Olifant Yala N. park

Coyote Yala
N. park

Aapjes Yala N. park

De harde realiteit van de tsunami

Uitzicht onderweg naar Nuwara Eliya

Mist formaties onderweg op de Horton planes

Thee plantages

Roy bij
worlds end

Mooie waterval

Mini-tux
Salamander

Die nacht slapen we in een mooi hotel tussen de theeplantages. Oeh wat is het hier koud rond de 15 tot 20 graden! We zijn wel weer 2 km boven het zee niveau het is dan ook logisch dat het hier een stuk kouder is (zou het nou ook zo in Nederland zijn?). De volgende ochtend vertrekken we wederom om 5:30 naar worlds end in de Horton plains. Wat een idyllische rit, het natuurlijk geweld was weer overweldigend, van mooie bergen tot mist formaties, na anderhalf uur rijden kwamen we aan bij het startpunt van de trek route. De trek route bracht ons door drassige natuurpaden langs een waterval en als klap op de vuurpijl konden we om 9 uur ’s ochtends naar beneden kijken van worlds end (dit is een klif van 1 km recht naar beneden). Na de little worlds end vertrekken we weer naar de auto om 6 uur te zitten naar Sigiriya. Ondertussen probeert onze chauffeur natuurlijk ons met man en macht in allerlei tenten te manuvreren waar hij commissie verdient maar we hadden er allebei geen trek in. Na een hotel gevonden te hebben gingen we snel dineren en lekker slapen omdat we de volgende ochtend weer vroeg op moesten.

De volgende ochtend gaan we om 7 uur ’s ochtends naar de City, Palace en de Royal gardens van Sigriya. We kregen in het begin toch een beetje het gevoel dat we weer één van de zoveelste ruinen gingen bekijken, maar er waren twee zaken echt opmerkelijk. De eerste was de (20 dollar) entree, WAUW meer kunnen we er niet op zeggen. Maar goed we kwamen voornamelijk voor de kunst, en ja het overtroefde alle verwachtingen voor ons! Het zijn 22 fresco’s van +/- 1600 jaar oud. Deze fresco’s zijn gemaakt tegen de rots wand, het is eerst ongeveer vijfhonderd meter naar boven klimmen waarna we een oud draai trapje op moesten om de fresco’s te bereiken. Roy heeft zich daar met Marieke haar digitale foto camera helemaal uitgeleefd. Eén van de bewakers had een verassing voor ons, hij zei:” het is nu rustig kom even mee,” we mochten over het hekje!!! Dit was natuurlijk geweldig, aan de andere kant waren zwaarder beschadigde fresco’s maar niet minder mooi. De ene was een Afrikaanse dame de ander Mongools heel bijzonder (schijnt dat deze nergens zijn gepubliceerd, en wij doen het wel) Jammer genoeg is er iemand geweest die in de jaren zestig vier fresco’s totaal heeft vernietigd... Wat ook bijzonder is, is dat er na de fresco’s een muur met zestienhonderd jaar oude graffiti met de meningen over de fresco’s (natuurlijk niet te lezen voor ons). Na dit avontuur zijn we in de auto gestapt en na negen uur een beetje gedoezeld en gekletst te hebben kwamen we dan weer in Unawatuna aan.

Fresco I

Fresco II

Fresco III achter de schermen

Onze laatste week in Unawatuna was erg relaxed alhoewel we wel steeds meer mensen tegenkwamen die hun verhaal vertelde. Het ene verhaal is nog triester dan het ander, vooral die van de baas van ons hotel trok ons aan. Maar we hadden natuurlijk ook leuke gesprekken met de mensen, voornamelijk met ons houtsnijder mannetje. Hij kwam elke dag langs en vertelde ons de nieuwtjes van de dag en wij natuurlijk ook. Eén van de laatste dagen heeft hij ons zelfs een cadeautje gegeven!
Verder had Roy onze kokosnoten boef nog een beetje gepest omdat hij met 30 roepies (c.a. 25 euro centen) ervandoor ging zonder het wisselgeld terug te geven (natuurlijk niet te erg omdat hij een kapmes had en wij niet).
De laatste avond hebben we genoten van 1 kilo kreeft, voor het eerst waren wij weer helemaal netjes opgedost om die nacht nog te vertrekken naar het vliegveld (3 uur ‘s ochtends). De rit naar het vliegveld duurde naar ons gevoel erg kort (realistisch deden we over +/- 100 Km 4 uur). Eenmaal aangekomen begon voor ons de lange/korte reis terug naar Nederland. Het gevoel dat we al die laatste week met ons mee droegen is slecht te beschrijven. Het beste is misschien blijdschap en teleurstelling gemixt in één. Maar dat schrijven we in het volgende stuk.

Groetjes en liefs,

Roy en Marieke

(p.s. als je ook de rest van de foto's wilt bekijken druk dan onderaan het bericht op Voor het hele bericht klik hier...)

Varaan big-tux Yala N. park

Marieke en Roy s avonds in Unawatuna

Nog maals mooi strand

Honeybirds in Yala N. park

Nog een vogel in Yala N. park

Bambi in Yala N. park

Olifant met jong in Yala N. park

Olifanten jong Yala N. park

Coyotes in Yala N. park

Uitzicht over een drinkplaats en landplaats voor vogels in Yala N. park

Olifantje Yala N. park

Potten bakker onderweg naar Nuwara Eliya

Drassige dap op de Horton planes

Bos op de Horton planes

De waterval op de trektocht

Marieke bij worlds end

Zo leven mensen in centraal Sri Lanka

Nog meer mist formaties op Horton planes

Reacties
Het zit erop!
Geschreven door catharine op 2006-06-02 21:24:54
Ja, ik voel heel erg met jullie mee, ik kan me voorstellen dat het heel moeilijk is om dat gevoel te combineren, blijheid om je familie en vrienden
weer te zien en treurig omdat de prachtige reis die jullie hebben gemaakt ten einde is.
Ik heb ontzettend genoten van jullie verhalen en de prachtige foto's, ben stik jaloers geweest vaak!!! en af en toe ongerust.
Ook ben ik ontzettend trots op jullie, petje af!!

Ps: ik ben ook heel erg blij dat jullie weer thuis zijn.
Kusjes Catharine

Alleen geregistreerde gebruikers kunnen reacties geven.
Log in of registreer.

Laatst bijgewerkt ( Thursday, 01 June 2006 )

Volgende >

Mambo is Free Software released under the GNU/GPL License.