Hallo allemaal,

Denk aan de film "the Blue Lagoon," aan palmbomen, witte zandstranden, turquoise zeewater en aan prachtig zomerweer met een strak blauwe lucht en dan komt dat beeld wat je nu hebt waarschijnlijk aardig in de buurt van waar wij nu zitten. Sri Lanka en dan met name de plek waar wij nu zitten, Unawatuna, is in een woord: paradijselijk.De mensen zijn hier heel vriendelijk en het eten is erg lekker, dit is voor ons de perfecte plek om nog een aantal weken heerlijk te relaxen voordat we terug gaan naar Nederland. Vanuit Chennai (Madras) pakken we het vliegtuig naar Colombo. Voordat we weg gingen, hebben we nog even de internetsite van het ministerie van buitenlandse zaken gecheckt om te kijken of het reisadvies wat betreft Sri Lanka gewijzigd was. Maar nee: "het zuiden is veilig, maar men dient vanwege dreiging van terroristische aanslagen het openbaar vervoer, zoals bussen en treinen, te vermijden." Om dit advies na te kunnen leven, zijn we dus min of meer gedwongen om al het vervoer per taxi te doen.

Unawatuna beach Uitzicht vanaf het Hotel

Unawatuna zonsondergang Nog meer uitzicht over het strand

Marieke bij zonsondergang bij een rif van Unawatuna Vissers aan het strand van Unawatuna

Uitzicht vanaf ons balkon bij de kamer Nog een mooie zonsondergang

Op het vliegveld van Colombo informeren we dan ook naar de prijs voor een taxi naar Unawatuna, dit is een plekje op ongeveer het meest zuidelijke puntje van Sri lanka, volgens de kaart ligt dit ongeveer 130 km van het vliegveld vandaan. Een taxi kost ruim 40 euro! Slik, dit komt weer aardig in de buurt van Europese prijzen.... We leren dan ook snel dat Sri Lanka een stuk duurder is dan alle andere Aziatische landen (behalve Singapore) waar we zijn geweest. Het verkeer gaat erg langzaam en we doen er dan ook ruim 4 en een half uur over om in Unawatuna aan te komen. We rijden het grootste gedeelte langs de kust en we zien veel kale stukken, wat half ingestorte huisjes en een aantal hele nieuwe gebouwen, maar we denken hier eigenlijk niet al te veel bij na. Totdat onze chauffeur wijst na een ingestort huisje en zegt: "Tsunami." Het dringt dan pas tot ons door dat we door een gebied rijden waar de gevolgen van de tsunami nog duidelijk zichtbaar zijn. Daar worden we dan toch weer even stil van.

Het is al donker als we arriveren en we settelen ons dan ook al vrij snel in de eerste betaalbare kamer die we kunnen vinden. Morgen gaan we wel kamer shoppen.
De volgende dag kunnen we al snel een goede deal regelen bij "the Peacock" dit is een guesthouse met restaurant op het strand. Vanuit je kamer zie je letterlijk de zee.

Na deze dag, smelten voor ons alle dagen min of meer een beetje samen. De meeste dagen slapen we uit, ontbijten we wat en daarna gaan we op het strand liggen. Soms gaan we erop uit en bezoeken dan de paar winkeltjes die Unawatuna rijk is.

Op het strand komen er af en toe mensen langs die je wat willen verkopen. Er is een oude man met een kunstbeen, die wat lelijke armbandjes probeert te slijten, maar die niemand koopt. Hij zweet zich rot, maar blijft heel vriendelijk naar ieder nieuwe potentiele klant toe. We kunnen het niet over ons hart verkrijgen om niets bij hem te kopen en Marieke kiest dus maar de minst lelijke armband uit. In een paar dagen kopen we dus verschillende mooie en minder mooie dingen. Maar waar we de lokale economie wel goed mee steunen. De mensen hier zijn zo arm, verschillende mensen die we gesproken hebben, hadden eerst een winkeltje maar hebben nu niets meer en lopen daarom met die paar spullen die ze hebben over het strand te sjouwen. Sommige mensen hebben zulke armzalige spulletjes bij zich, dat je ook weet dat ze het geld niet hebben om iets meer te investeren zodat ze wat 'fatsoenlijkere' dingen kunnen verkopen, maar dat ze te trots zijn om te bedelen.

Het Hotel Peacock Ons hotel aan het strand

Nog meer strand Nog een strand foto

Nederlands fort in Galle Een Nederlands huis in het fort van Galle Oud kolonische straat in het fort van Galle

Point Utrecht Bastion De Leyn baan straat in het fort van Galle Het VOC schild in het fort van Galle

In Sri Lanka zijn de mensen bovenal heel vriendelijk. Dit gecombineerd met dat sommige verkopers echt wanhopig zijn om iets te verkopen, waardoor ze veel dingen zelfs onder de kostprijs willen verkopen, zorgt ervoor dat wij iedere keer wat kopen en vaak maar een beetje meer betalen, zodat we zeker weten dat er winst is gemaakt.... Na ruim een half jaar reizen hebben we er nog steeds een hekel aan om de minimale prijs te betalen. We hebben al geen vrijwilligerswerk gedaan, het minste wat we kunnen doen is overal de lokale economie steunen en de mensen daar een goede dag bezorgen. Deze week zijn we ook naar Galle geweest. Dit is een plaatsje 6 km verderop. Sri Lanka is in de 17e en 18e eeuw een Nederlandse kolonie geweest en daarvan zijn de gevolgen in dit gebied nog duidelijk merkbaar. Zo staat er langs de kust van Galle nog steeds een heel groot degelijk Nederlands fort, wat nog steeds gebruikt wordt. Dit fort heeft Galle ook beschermd tegen de tsunami waardoor Galle hier nauwelijks last van heeft gehad. In het fort komt je ook op verschillende plekken het VOC-teken tegen (Verenigde Oostindische Companie). Dit fort was namelijk een handelsfort van de VOC. Wat ook grappig is, is dat er in Galle nog veel dingen een Nederlandse naam hebben; zo hebben we over de zee gekeken vanaf "Point Utrecht Bastion" en gewandeld over de "Leynbaan." Verder passeerden we hotelletjes en restaurantjes met namen als "Nooitgedacht" en "Weltevree."

Verder zijn we een keer naar een strandfeest geweest en doen we ons te goed aan garnalen, botervis, inktvis, krab en wat de zeekeuken nog meer rijk is. Morgen gaan we 4 dagen op een tripje om nog wat meer van het eiland te bekijken. Maar hierover schrijven we volgende week weer. Groetjes en Liefs, Roy en Marieke

Party on the beach!

De baas Sunier van het Hotal Peacock	Onze aardige ober van de Peacock	Mooi uitzicht over het strand van Unawatuna	Nogmaals uitzicht over het strand
Visser gaat uit vissen bij Unawatuna	Unawatuna bij nacht	Vissersbootjes in Galle	VoC embleem in een steen in Galle
Uitzicht vanaf Point Utrecht Bastion	Monniken in Galle	Zonsondergang en kliffen	Marieke aan het strand

Reacties

We kijken met de mond open.. Geschreven door Gast op 2006-05-07 21:34:07 Heeee daarr.. dit is toch niet normaal meer zo mooi!!!!  Geniet en maak zo veel foto's als je maar kan.    Liefs, Micha en Asja.    Joeh.. pizzaatje heh..? Lekkurrr..!! Soon, Buck.

Troost Geschreven door peek op 2006-05-08 12:23:38 Gelukkig hebben we hier in Nederland ook al heerlijk weer, anders waren de foto's toch wel een kleine marteling! Mooie plaatjes!

Tjonge jonge Geschreven door Gast op 2006-05-08 12:57:57 Hallo lieve twee,    Is het nou een keer afgelopen met die foto`s en die verslaggeving,nou weet ik het wel hoor.  Ik hoef bijna niet meer op vakantie joh,gewoon een beetje op het balkon zitten vervellen van jullie mooie zonnige verhalen.  Kom maar gauw thuis,de pizza`s puilen uit de voordeuren.  Dank voor alles,  groeten van Rens

Genieten! Geschreven door Gast op 2006-05-08 20:03:57 Ohhhhhh....heerlijk die paradijselijke stranden! Geniet er maar lekker van en rust gigantisch uit!    Kus Margot

lijkt wel Bali Geschreven door Gast op 2006-05-12 19:38:19 De foto's van het strant lijken wel op Bali (Dessa Sanur)

jaloerssss Geschreven door Gast op 2006-05-17 22:06:32 Nu ben ik echt blij dat jullie morgen weer thuis komen want met deze foto's maak je me toch wel heel jaloers. Dat blauwe blauwe water en jullie uitzicht niets teveel gezegd.  Kus Annet

Weer voorbij Geschreven door Gast op 2006-05-24 06:42:12 De reis is ten einde, altans deze reis.  We hebben allemaal heel veel genoten. En hopen in de toekomst nog meer te kunnen zien en horen.    Ik ben heel trots op deze 2 kids, die het toch maar hebben gedaan.    Papa..

Alleen geregistreerde gebruikers kunnen reacties geven.
Log in of registreer.

Powered by AkoComment 2.0!