Hallo allemaal.

Na Roy zijn verjaardag hebben we de trein naar Kunming gepakt. Hier was het prachtig weer. Kunming was op zich een grappige stad, maar Roy en ik  bedachten dat we toch eigenlijk nu wel klaar waren met China. We hebben het hier ontzettend naar ons zin gehad maar we waren ons wel al aan het verheugen op andere gewoontes en culturen buiten China. We wilden naar de grens met Vietnam reizen. Echter er reden geen treinen meer tussen Kunming en Hekou, omdat de rails kapot was gegaan wegens aardverschuivingen. Een busrit daar naar toe duurde zo'n 10 uur en er waren alleen bussen die 's avonds vertrokken, omdat de grensovergang alleen overdag open was. Wel gezegd 'slaapbussen,' dit zijn bussen met drie rijen van 5 stapelbedden. Echter de bedden waren gemaakt op chinese maatjes en voor iedereen die groter was dan 1.70 m was dit bed eigenlijk te klein. Vervolgens reden we voornamelijk over onverharde wegen door de bergen, uiteindelijk had ik nog een beetje geslapen maar Roy helemaal niet. Gelukkig konden we de volgende ochtend in Hekou heel soepel de grens oversteken naar Vietnam, Lao Cai.