Roy en Marieke - Thailand

Thailand - Bangkok

Tuesday, 17 January 2006
Heey iedereen, Alllereerst willen we jullie laten weten, dat we heel blij zijn dat mensen zo actief zijn op onze site! We vinden het heel erg leuk om steeds jullie reacties te lezen op het moment dat we weer een verhaaltje hebben geplaatst. Hadden we in Cambodja hobbelige onverharde wegen, na de grensovergang met Thailand is dit gelijk over. Geasfalteerde snelwegen en overal straatverlichting, het doet bijna sureeel aan. In Bangkok worden we gedropt bij Khao San Road, het ultieme toeristengebied. Na een stuk of acht guesthouses te hebben aangedaan die of vol of te duur zijn, zie we het 'sweety guesthouse.' Het zag er beetje dubieus uit, maar eenmaal binnen valt het redelijk mee, ze hebben een goedkope kamer vrij (nog geen 4 euro met zijn tweeen) we gooien onze spullen neer en gaan slapen. De volgende dag staat in het teken van 'ticket-jacht.' Roy en ik zijn uren bezig met prijzen vergelijken en routes te bekijken voor als we naar Indonesie gaan. We denken er nog eens goed over na of we het willen en besluiten dan eindelijk om het toch te doen! Voor ons samen kosten de tickets van Kuala Lumpur (Maleisie) op en neer naar Indonesie in het totaal 200 euro (we vliegen heen op Java (Bandung) en terug van Bali (Denpasar). Vanuit Bangkok gaat er een bus rechtsreeks naar Kuala Lumpur voor 20 euro. We hebben onze vlucht op maandag 23 januari geboekt en we landen dan dus in Bandung. Dus lieve Prommetjes als jullie nog suggesties hebben voor dingen die wij in Bandung kunnen bezoeken, horen we het graag. Ik zou bijvoorbeeld graag de naam van de wijk/straat willen weten waar onze familie heeft gewoond, zodat ik dat ook bewust kan bezoeken en misschien wat kan filmen! Vandaag hebben we ons visum voor Indonesie gevraagd, vrijdag krijgen we ons paspoort terug en dan weten we pas of we 'echt welkom' zijn... Groetjes en liefs, Marieke en Roy Reageer (4 Reacties)
Laatst bijgewerkt ( Tuesday, 17 January 2006 )

Hallo allemaal,

Een berichtje uit Bangkok, Bangkok en zeker in het hoogseizoen (dat is het nu) kan soms wel Europa lijken in de zomer. Je ziet verbrande europeanen overal zitten. Het viel ook op dat Bangkok ontzettend modern is qua architectuur en bijvoorbeeld verkeer(sregels). Maar het gene wat ons het meest opviel was de nationale obsessie met The Master. The Master zoals hij wordt genoemd op posters is de koning van Thailand, je vindt overal posters en zelfs drie meter hoge portretten langs de snelweg. Jammer genoeg zoals we in eerste instantie al hadden gepland is Bangkok echt alleen een plaats geworden waar we dingen moesten regelen. We hebben dan ook voornamelijk de Khao San road gezien en de omringende wijken.

Een tempel vlak
bij Khao San

De Khao San road

The master rechts onderin de poster

Maar om verder te gaan waar we waren gebleven in het vorige verhaal. Nadat we onze tickets en visa hadden geregeld zijn we opzoek gegaan naar onze malaria tabletten (omdat wij dachten dat we deze nodig hadden voor Indonesie)! We hebben hiervoor de hele stad doorzocht van apotheek naar apotheek en ook het bussysteem meteen uitgevogeld. Uiteindelijk zijn we er achter gekomen bij het Adventist ziekenhuis (een hypermodern ziekenhuis) dat Malarone (onze malaria tabletten) van de FDA van Thailand nog niet mag worden verkocht, maar ze konden ons wel vertellen dat Malarone verkocht wordt in Maleisie.

In de biosscoop Kingkong met Marieke!

Moderne winkelcentra in Bangkok

Portretten langs de weg van de Koning van Thailand

Na deze lange zoektocht zijn we naar de bioscoop gegaan om de Chronicles van Narnia te bekijken (hiervoor waren we al naar Just like heaven geweest). Dit hebben we gedaan op aanraden van een Thaise toergids die we tegen waren gekomen op haar vakantie in Vietnam (Halong Bay). De bioscoop net zoals de stad is erg modern en heel luxe. De entre tickets koste ons ongeveer 2,5 euro p.p. en hiervoor krijg je een stoel die naar achteren zakt en zelfs genoeg beenruimte voor mij. Na drie voorfilmpjes werden we voor het eerst echt geconfronteerd met de nationale obsessie. Er werd een melancholiek melodietje gespeeld en een filmpje begon te draaien, tot mijn grote verbazing stond iedereen op! In eerste instantie had ik geen flauw idee wat er nou gebeurde maar Marieke waarschuwde mij om ook op te staan. Een paar seconden later werden we met hem geconfronteerd "The Master"! Wij hebben op ons hele reis zelfs door China niet zo'n absoluut nationalisme meegemaakt...

Op onze een na laatste dag in Bangkok waren we terug gegaan naar onze reisorganisatie (Vega tickets and tours). Zij hadden ons de dag daarvoor over de telefoon verteld dat het helemaal geen probleem was om een dag van te voren busticket naar Kuala Lumpur te regelen. Maar tot onze grote schrik werden we geconfronteerd met het feit dat (volgens hem, wat wij niet echt geloofden) hij geen bustickets had voor Kuala Lumpur voor de dag er op. We moesten van hem maar naar een andere reisorganisatie om tickets te regelen, dit zou volgens hem geen probleem zijn. Wij uiteindelijk snel naar onze tweede keus (reis organisatie) gegaan en gevraagd of het mogelijk was om bustickets te krijgen. Dit was geen probleem alleen deze bus zou wel die avond vetrekken om 1800 en onze visums zouden om 1830 aankomen bij de anderen reis org.! Allom hadden we een beetje een probleem, uiteindelijk heeft Vega onze visums om 1800 aan laten komen en een paar minuten later hadden we een lange busrit naar Kuala Lumpur.

Groetjes en liefs,

Roy en Marieke

Weer aangekomen in Bangkok (vliegveld) willen we gelijk de trein pakken naar het centrum van de stad. We moeten hiervoor een loopbruggetje over om naar de andere kant van de snelweg te komen. We worden echter al gelijk tegengehouden door meerdere bewakers. Na enig handen en voetenwerk wordt ons duidelijk waarom dit niet mocht:"The King," hij zou zo onder deze brug doorrijden. De vijfbaanse weg die onder deze brug doorging en normaal stampensvol is, was nu ook afgesloten. Met voldoende afstand van de railing (zodat we niets naar beneden konden gooien, mochten we kijken hoe de koning onder ons door zou rijden en ja hoor na een minuut of 10 later is het dan zover: een dikke limousine met vlaggetjes, die met een snelheid van ver boven de honderd onder ons door sjeest. Hoera, we zijn weer in Thailand!

Drukte bij nacht in Bangkok (MBK)

Hierna worden de normale werkzaamheden snel weer hervat en mogen wij naar onze trein.
In he cetrum aangekomen, besluiten we weer naar Sweety Guesthouse te gaan. Als we over de Khao San Road lopen, is het een stuk drukker dan een maand geleden. Het is nu echt Amsterdam op zaterdagmiddag, zo druk! Bij Sweety Guesthouse stappen we naar binnen en Roy zegt: "Hi, we are back." We hadden hier per slot van rekening toch nog maar een maand geleden een week gezeten, maar we worden niet herkend. Ook bij ons vaste eet- en fruitshake tentje worden we niet herkend. Het geeft voor ons aan hoe toeristisch het hier wel niet is, je bent echt een van de velen.

De eerste paar dagen waren we weer druk met ambassades: we moesten naar de Nepalese omdat we graag advies wilden of het echt wel veilig was om naar Nepal te gaan. Verder wilden we ook graag ons Indiase visum al vast, zodat als onverhoopt de situatie in Nepal escaleert, we gelijk naar buurland India kunnen vertrekken. Bij de Nepalese ambassade kregen we een positief advies. Na veel gedoe bij de Indiase ambasssade kregen we te horen dat we ons visum een week later op konden halen.

We hadden geen zin om nog een week in Bangkok te zitten en na onze site weer bijgewerkt te hebben en twee keer naar de bioscoop te zijn geweest (Casanova en Fun with Dick and Jane) besluiten we naar Khao Yai National Park te gaan.

Stukje film in de bioscoop van de Koning

De bus in Bangkok

Khao Yai National Park is een stuk regenwoud van ongeveer 2000 vierkante kilometer. Hier leven nog echt allemaal wilde dieren: olifanten, tijgers, beren etc. Het park staat sinds een paar maanden ook op de Unesco-lijst. Om bij dit park te komen moesten we de bus nemen naar Pakchong. Deze bus naar Pakchong was een rechtstreekse bus van het busstation in Bangkok en zou ongeveer 2 1/2 uur duren. Wij pakten om een uur of elf 's ochtends de bus naar het busstation met de gedachte dat we misschien 's middags nog wel de jungle in konden, maar we hadden het verkeer in Bangkok weer eens onderschat... Alleen al onze rit naar het busstation duurde 2 1/2 uur! Dit kwam natuurlijk doordat het zo druk was, dat we meer stil stonden dan dat de bus aan het rijden was. Pas tegen het avondeten kwamen we in Pakchong aan. We gingen toen maar gelijk op zoek naar een guesthouse. Aangekomen bij het guesthouse konden ze ons ook gelijk helpen met het regelen van een gids voor het nationale park.

De volgende ochtend stonden we vroeg op en maakten we kennis met Tony, onze gids. We begonnen de ochtend met het museum van het park en kregen we een mooie slideshow te zien. Maar hiervoor waren we natuurlijk niet gekomen en we wilden graag het echte werk eens gaan zien. Op weg naar het startpunt van onze wandeltocht zagen we al twee echte tropische vogels: Hornbills, wat een prachtige beesten! Echt grappig om te zien was dat deze twee vogels zo duidelijk verliefd waren! Het was dan ook wel paarseizoen, maar Hornbills zijn wel monogame vogels. Deze vogels zaten elkaar steeds te knuffelen met hun hele grote snavels en het leek alsof ze elkaar kusjes gaven.

Twee hornbills in de boom

Een Hornbill

Berenklauw in een boom

Vleermuizen die golven in de lucht maken

Monkey

Een paar stekels
op het blad

Daarna gingen we wandelen, wij hoopten heel erg dat we wilde olifanten tegen zouden komen. Op deze tocht zagen we de meest uiteenlopende dingen, we zagen een heleboel olifantenpoep, bomen met afdrukken van berenpoten op de stam, een leeg berennest en we zagen bomen van honderden jaren oud. Ook kregen we uitleg over verschillende tropische bomen en planten, zo was er een boom die er qua uiterlijk heel normaal uitzag, maar als je de stam zou aanraken en daarna aan je ogen zou zitten, je accuut blind zou worden! Verder waren er planten waarbij je als met je vinger de ene kant op over de stengel ging, het een normale gladde stengel was, ging je de andere kant met je vinger op dan werd het een zaagje! Ook maar oppassen voor deze plant dus.
Tijdens onze wandeltocht zagen we jammer genoeg geen wilde dieren meer, maar eenmaal weer in de jeep zag Marieke nog een wild hert, Roy een wilde hond en allebei zagen we nog een aap. 's Middags nodigde Tony ons nog uit bij hem thuis om wat te drinken.
Tegen zonsondergang gingen we weer op pad, als eerste gingen we naar de 'batcaves,' hier kwamen echt miljoenen vleermuizen naar buiten. We stonden iets te ver weg om echt de losse vleermuizen te kunnen onderscheiden, maar van deze afstand konden we wel goed zien dat ze ' zwarte golven' in de lucht veroorzaakten. Een heel apart gezicht.

Daarna gingen we nog op nachtsafari, dit maal zagen we een heleboel wilde herten en een heel vreemd soort insect, maar helaas weer geen wilde olifanten...
Toch was de jungle wel een hele aparte ervaring, je hoort van alles en je ziet overal duidelijke sporen, maar je ziet heel weinig van de dieren! We vroegen ons later ook af: hoe leuk hadden we het nu werkelijk gevonden als we een wilde tijger of olifant waren tegengekomen?

Hertje tijdens de Nightsafari

Groene sprinkhaan zo groot als je hand tijdens de Nightsafari

Terug in Bangkok, mochten we weer naar de Indiase ambassade. Terwijl we in het internetcafe, naast de ambassade, zaten te wachten tot wij onze paspoorten konden ophalen, kwam er een Indiase vrouw binnen. In perfect Engels legde ze de vrouw van het internetcafe uit dat ze NU een email moest sturen. Alleen sprak de vrouw van het internetcafe geen woord Engels waarop de Indiase vrouw steeds radelozer ging kijken. Toen vroegen wij of wij soms konden helpen. Het bleek dat de Indiase vrouw op vakantie was in Thailand maar dat ze haar portomenee met paspoort was verloren en zij al drie dagen bezig was om een noodpaspoort te krijgen. Nu konden ze inmiddels vanuit India wel de gegevens, waarmee ze haar noodpaspoort kon krijgen, naar haar toe emailen, maar zij wist niet hoe dat moest en bij de ambassade hadden ze geen internet...
Uiteindelijk heeft Roy haar geholpen en een half uurtje later had ze al haar gegevens uitgeprint en wel! Ze heeft ons op het hart gedrukt dat we zeker contact met haar moeten opnemen als we in India zijn. We zijn van harte welkom in haar huis in Bangalore. We hebben gezegd dat als we in de buurt zijn, we dit zeker zullen doen!

De Mui Thai box arena Radgatmoen

Het publiek tijdens het Thai boxen

De Mui Thai box wedstrijd

's Avonds is Roy nog naar het Mui Thai boksen (Thai boksen) geweest. De Mui Thai wedstrijden in Radgatmoen waren een echt spektakel, maar ook het publiek was een groot spektakel. Het publiek gilde bijna je oren van je hoofd en ondertussen werd er voor groot geld gegokt, vooral bij de 6e en 7e wedstrijd (de hoofd wedstrijden). Bij de start van elke wedstrijd maakte de strijder op het specifieke Mui Thai duentje (wat de gehele wedstrijd doorging, tot vervelens toe) een ritueele dans waarna de wedstrijd van start kon gaan. De wedstrijden duurden ongeveer 30 tot 45 min en na 9e wedstrijden bekeken te hebben was het wel even genoeg met Mui Thai boksen. Het was dan ook een hele ervaring maar 9 wedstrijden waren misschien iets te veel van het goede...

De volgende dag gingen we met het vliegtuig naar Nepal!

Groetjes,

Roy en Marieke

(p.s. als je ook de rest van de foto's wilt bekijken druk dan onderaan het bericht op Voor het hele bericht klik hier...)

Mambo is Free Software released under the GNU/GPL License.