Roy en Marieke - Cambodja

Cambodja - Phnom Penh - Siem Reap - Angkor - Poi Pet

Tuesday, 17 January 2006

Hoi allemaal,

Ons vorig verhaal was geindigt in Vietnam bij de grensovergang. Uiteindelijk komen we Cambodja in met de boot, een erg leuke ervaring. Het visum konden we ter plekke bij de grens kopen voor 20 dollar, dus dat was ook heel makkelijk. Na de boot moeten we nog anderhalf uur met de bus voordat we in Phnom Penh zijn. De wegen zijn onverhard, maar er wordt wel met normale snelheid overheen gereden. Maar wij hadden het nog goed, want we zagen ook overladen minibusjes waarvan niet alleen het busje mudvol zat, maar waarbij ook nog een stuk of twintig mensen op het dak zaten. Een keer zagen we zelfs een hele zieke oude man op het dak van een minibusje vervoerd worden.

Ook zagen we meerdere 'opa's met een sixpack' rondlopen, zoals Roy het mooi noemde. Die mensen hier zijn zelfs als ze bejaard zijn nog heel gespierd, bij ons lukt het niet eens om onze zachte Hollandse vetlaagje weg te krijgen...

Bootjes op de Mekong richting Phnom Penh

Onze Tuk Tuk driver in Phnom Penh

Hier wordt morning glory geoogst rond Phnom Penh

Gewoon wat kinderen rond Phnom Penh

In Phnom Penh hebben we heel snel een kamer gevonden, we eten wat, chatten met de families en gaan slapen.

De volgende dag besluiten we om samen met een tuk-tuk driver de stad te gaan verkennen. We wilden naar vier dingen: het pinapparaat, de killing fields, the royal palace en het nationale museum.

We beginnen met het pinapparaat. De munteenheid in Cambodja is Riel, 5000 riel is ongeveer een euro. Echter er wordt ook weleens gekscherend gezegd dat de nationale munt van Cambodja de dollar is; we begrijpen nu waarom want er komen inderdaad dollars uit het pinapparaat.

Daarna zijn we naar de killingfields geweest. Hier zullen we even wat (misschien wat kort door de bocht) achtergrondinformatie bij geven. Cambodja was in het verleden een land dat zich goed ontwikkelde, echter na wat politieke ontwikkelingen kwamen in de jaren '70 de revolutionairen, de rode Khmer, onder leiding van Pol Pot. Zij wilden graag dat Cambodja terug ging naar een agrarische samenleving, naar het 'volgzame volk.' Om dit te bewerkstelligen, probeerden ze iedereen die enigszins geleerd was uit de weg te ruimen. Als je al een bril droeg was je al een bedreiging. Tussen 1975 en 1978 hebben ze om die reden 2 miljoen Cambodjanen uit de weg geruimd. Dit uit de weg ruimen gebeurde onder andere op de killingfields. Toen we hier aankwamen zagen we als eerste een soort monument met honderden schedels op leeftijd gesorteerd. Daarna gingen we over de velden lopen. In de velden zagen we veel kuilen, dit waren uitgegraven massagraven. In eerste instantie zag het er heel vredig uit, het zonnetje scheen, gras was groen met veel bloemetjes en vlindertjes...Maar toen we wat meer rondliepen, werden we geconfronteerd met uit de grond stekende botten en kledingstukken. Dit zijn de botten en de kleren van mensen die hier gedood waren. Ze hebben namelijk niet alle massegraven geopend en door de regen blijven er botten naar de oppervlakte komen. Heel macaber, ik kreeg er een brok van in mijn keel. Als je daar rondloopt, besef je pas hoe kort het geleden is en ook moest ik gelijk denken aan de gebieden in de wereld waar 'zuivering' nu nog de orde van de dag is.

Sinds deze 'zuivering' leven de Cambodjanen zoals ze zelf zeggen 'weer in het jaar nul.'

Pegoda voor de overledene bij de killingfields

Informatie over de killingfield graven

Kleding en botten op de killingfields

Het museum van Phnom Penh

Een beeld van Angkor

Daarna zijn we naar 'the royal palace' gegaan, hier konden we nog de schatten bewonderen van de hoogtijdagen in Cambodja.Vervolgens zijn we naar het nationale museum geweest, waar veel voorwerpen liggen van Angkor.

's Avonds wilden we wat gaan eten, we zaten te twijfelen of we dit wat bij Happy Pizza zouden doen. Ze hadden daar pizza's waar je 'erg happy' van zou worden en van de 'very happy' pizza zou je twee dagen happy blijven. Uiteindelijk hebben we toch niet hier gegeten, maar bij een straatrestaurantje. Later leerden we dat cocaine een redelijk normaal gebruikte ingerdienten in de Cambodjaanse keuken is en dat happy- gerechten dus staan voor maaltijden met cocaine erin. Dan denken wij dat nederland ruimdenkend is....

De volgende dag pakken we de boot naar Siem Reap. We konden ook de bus nemen, maar we besloten dat we liever 6 uur in de boot zaten dan in de bus.
Siem Reap is de plek om naar toe te gaan als je naar Angkor wil, dit wilden wij heel graag! De route van onze reis is zelfs hierdoor voor een heel groot deel bepaald.

Op het dak van de boot

Marieke op de boot

Vogeltjes onderweg naar Siem Riep

Onze Tuk Tuk driver die ons rondbracht in Angkor

Eerste zonsondergang in Angkor

Uitzicht vanaf de tempel

De tempel waarvan wij de zonsondergang hebben bekeken

De tempels van Angkor zijn het resultaat van een beschaving die tussen de 9e en 13 eeuw zijn hoogtijdagen had, de Khmer. Het was een hele hoogstaande beschaving midden in het oerwoud en ze hadden bijvoorbeeld een heel goed ontwikkeld irrigatiesysteem om altijd genoeg water te hebben. De stad Angkor was op dat moment groter en veel verder ontwikkeld dan elke andere beschaving op dat moment. Op hun hoogtepunt hadden ze het bijna het hele vaste land van zuidoost Azie tot zuid China toe in hun macht. (Noot: ze vochten onder andere tegen de Champa's,naar de ruines van deze beschaving zijn we in Vietnam geweest, dit was My Son.)
Echter na de dertiende eeuw is het bergafwaarts gegaan, er werden slechts nog een paar van hun indrukwekkende gebouwen gebruikt en na de zestiende eeuw waren de Khmer helemaal verdwenen.

De westerse wereld had wel eens verhalen gelezen over Angkor, 'een fantastische metropool met ongekende rijkdommen midden in het oerwoud' maar dit was in de loop van de eeuwen afgedaan als mythe. Toen de Fransen in de 19e eeuw Angkor ontdekten waren ze dan ook laaiend enthousiast en Angkor kwam ter boek te staan als een 'Europese ontdekking.' Echt terecht is dit niet helemaal, aangezien de Cambodjanen Angkor nooit vergeten zijn, ze hadden echter nooit de mogelijkheid om hier iets mee te doen. Het resultaat is in ieder geval indrukwekkend: Grote tempels midden in het oerwoud, voor een groot deel intact, door sommige van die tempels groeien zelfs eeuwenoude bomen heen.
We hadden een pas voor drie dagen gekocht, zodat we genoeg tijd hadden om de belangrijkste complexen te bekijken en ook een paar die een beetje verder weg waren. De sites die we bezocht hadden in chronologische volgorde waren: (Dag 1) Angkor Wat (het grootste religieuze complex ter wereld van 200 hectaren en de trots van Cambodja), Preah Khan, Ta Prohm, (Dag 2) Angkor Thom (een van de grootste steden van Angkor met de Bayon, het terras van de olifanten, het terras van de lepra koning en de Baphuon), South Gate van Angkor Thom, (Dag 3) Banteay Srei, Beanteay Kdei, Srah Srang, Prasat Bat Chum, Neak Peak. Wauw! het was zo indrukwekkend Roy heeft 1500 foto's gemaakt en Marieke heeft ook aardig wat minuutjes gefilmd.
Over Angkor kunnen Roy en ik wel blijven schrijven, maar bekijk de foto's maar, misschien dat jullie dan ook een idee krijgen van hoe indrukwekkend deze beschaving was.

Angkor Wat bij zonsopgang

De tempel Angkor Wat

In de hoofdtempel van Angkor Wat

Wand carvings west gallerij van Angkor Wat

De Bayon

Hedendaags boedisme in Angkor

Wand carving bij Prasat Bat Chum

Roy zijn ergenis bussen vol Koreanen

Wat een positief neveneffect van Angkor is, is dat onderzoekers die regelmatig terugkwamen zich de slechte omstandigheden van de Cambodjanen hebben aangetrokken waardoor er heel veel projecten zijn in en rond Siem Reap. Er is bijvoorbeeld een kinderziekenhuis waar kinderen gratis medische zorg krijgen. Zo hebben wij ook twee keer gegeten in een arbeidstrainingrestaurant. Hier krijgen benadeelde kinderen, die bijv. wees zijn of allebei de ouders missen ledematen door de mijnen, een opleiding.
's Avonds hebben we ook een keer brood uitgedeeld aan zwerfkindertjes, die waren hier heel erg blij mee. We geven liever geen geld aan kinderen, omdat ze dit vaak toch niet mogen houden. Het jammere was wel dat we ook brood hadden gegeven aan een paar moeders met een baby. Zij wilden echter dat wij melk voor hun kinderen kochten. Toen Roy de prijs hier voor ging vragen bleek dit 8 dollar voor een blik te zijn. Dit vonden we te veel, zeker omdat meerdere moeders zo'n blik wilden. We kochten dit dus niet, waarop deze moeders boos op ons werden ondanks dat we ze al brood hadden gegeven.

Na drie dagen Angkor hebben we de bus gepakt van Siem Reap naar Bangkok (Thailand). Deze busrit zou 12 uur duren. Uiteindelijk duurde deze rit met vertraging voor ons ongeveer 14 uur, maar daar raak je na 3 maanden reizen gewend aan. Aan het wegdek was pas echt te merken dat Cambodja een van de armste landen van azie is. Wij werden 3 uur lang met hoge snelheid heen en weer geschud waarbij Roy meerdere malen tegen het plafond aankwam, ondertussen werden de raampjes opengetrillt en het stof van de onverharden weg naar binnen geblazen.

De reden dat we Cambodja niet uitgebreider aangedaan hebben is vanwege het strenge afraden van de GG & GD. Op heel veel plekken liggen nog mijnen (dit staat niet aangegeven) er komt veel Malaria, denguefever, hondsdolheid en Aids voor. De medische voorzieningen zijn voor behandelingen van deze ziektes niet toereikend en je moet dan dus altijd uitwijken naar Thailand. Vanuit meer de binnenlanden kan je over deze reis wel een aantal dagen doen. Dit vonden wij net te veel risico, anders hadden we misschien wel wat meer bekeken. De mensen in Cambodja zijn namelijk tot nu toe een van de aardigste mensen die we hebben ontmoet, heel vriendelijk en vrolijk. Ook komen ze heel zachtaardig over.

Kinderen zwemmen in Srah Srang

Schattige meisjes waar Marieke het kopen niet van kan weerstaan

Oude boom vergoeit in een tempel in Ta Prohm

Groetjes en liefs,

Marieke en Roy

(p.s. als je ook de rest van de foto's van dit verhaal wilt bekijken druk dan onderaan het bericht op Voor het hele bericht klik hier...)

Reageer (4 Reacties)

Laatst bijgewerkt ( Friday, 21 April 2006 )

Voor het hele bericht klik hier...