Roy en Marieke

India - Delhi - Agra - Varanasi - Jaipur

Thursday, 06 April 2006

Hallo allemaal!

Op 18 mei komen we naar huis! We landen om 22.05 uur.Ons vluchtnummer is OS 377.Aangezien we vliegen met Austrian airlines, vliegen we via Oostenrijk en komen we dus uit Wenen (Vienna) en niet uit Colombo (Sri Lanka).

Na nog een dagje geluierd te hebben in Kathmandu pakken we het vliegtuig naar Delhi. Op het vliegveld van Delhi regelen we gelijk de treinkaartjes voor de komende treinreizen. Hier moet je India op tijd bij zijn, want ten eerste gaan veel treinen maar twee of drie keer per week en ten tweede zijn treinen vaak al een aantal dagen van tevoren volgeboekt. Treintechnisch is het voor ons het beste als we de volgende ochtend meteen de trein naar Agra pakken. We zien Delhi dus alleen bij avond. Delhi is een drukke stad, heel veel mensen en overal verkeer. Verder zie je op zoveel plekken afval liggen, heel smerig! Het ruikt in veel stukken dan ook naar een combinatie van vuilnisbelt met riool.
Tussen al de drukte en de viezigheid door lopen de 'Goden' van de stad: de koeien! In India zijn koeien heilig, dit betekent dat deze dieren een vrijbrief hebben om wat dan ook te doen in de stad; Als een koe besluit midden op de weg een tukje te doen, dan kan dat! Het verkeer gaat er wel om heen of wacht totdat de koe opzij gaat. Als een koe besluit lekker te lunchen bij de kraam van een groenteman is dat ook geen probleem! En door de hele stad ligt natuurlijk koeienstront!

Maf uitzicht vanaf het trappenhuis in het Hotel in Dehli

Echt rouwig zijn we dan ook niet dat we de volgende dag Delhi al verlaten en op weg gaan naar Agra. Het is een treinreis van ruim 2 uur. In Agra besluiten we, nadat we onze spullen geloosd hebben, eerst onze winterkleding, slaapzakken en andere overbodige bagage te posten. Alleen moeten pakketjes wel in witte stof dichtgenaaid aangeleverd worden bij het postkantoor. Onze riksja-man en de man van de receptie vertellen allebei dat hier op het postkantoor geen mogelijkheid voor is. Onze riksja-man brengt ons dan naar een tapijtzaak waar ze het wel voor ons inpakken en dichtnaaien. Dat doen ze inderdaad heel goed! Of we ook gelijk tapijt willen kopen? Nee, dank je. Op het postkantoor krijgen we vervolgens te maken meteen machtbeluste postambtenaar. 'Nee we hadden eerst met onze spullen naar het postkantoor moeten komen, zijn goedkeuring moeten krijgen, dan pas laten inpakken en dan weer naar hem komen om het te laten versturen...' Dit is vast die befaamde Indiase bureaucratie waar we al veel over hebben gehoord! Maar uiteindelijk strijkt de postambtenaar zijn hand over zijn hand en mag ons pakketje toch, zonder dat hij de inhoud heeft gezien, met de post mee.

De Baby Taj

Wasvrouwen en mannen
in Agra

De Taj Mahal vanaf de rivier

Ingang van
Agra fort

De volgende dag gaan we Agra verkennen. We gaan vandaag niet naar de Taj Mahal, want die is dicht op vrijdag (sabath voor moslims). Dat doen we dus morgen wel. Deze dag zien we de 'baby-Taj' (een soort gelijk gebouw als de Taj Mahal),het Agra-fort en het dorpje aan de rivier waar de wasvrouwen leven. Het was-systeem is een kunst op zich! Er zijn namelijk geen wasmachines, dus door de hele stad wordt de was verzameld door wasvrouwtjes. Bij de rivier wordt de was op kleur gesorteerd en in grote ronde bakken gedaan waar het een tijd staat te weken. Daarna worden de kleren in de rivier gewassen. Aan het eind van de dag krijgt iedereen zijn was stralend schoon terug. Hoe ze nog weten, van-wie-wat-is, is ons een raadsel. Ook bewonderen we Taj Mahal aan de andere kant van de

de rivier en hebben dan ook het beste uitzicht op de Taj Mahal.

De dag erop gaan we naar de Taj Mahal. Bij het kopen van ons kaartje moeten wij 750 roepies p.p.betalen, terwijl Indiers voor 20 roepies naar binnen mogen (50 roepies is ongeveer 1 euro).
Het blijft veel geld, als je bedenkt dat de Taj Mahal niet meer is dan een extreem groot graf!
Eenmaal binnen is de Taj Mahal heel indrukwekkend! Het is een heel groot complex wat bestaat uit meerdere gebouwen en mega grote tuinen. Alles is gemaakt van ingelegd marmer, wat heel mooi is, maar wat ook heel veel werk moet zijn geweest! De man die dit graf voor zijn vrouw gemaakt heeft, moest heel veel van haar gehouden hebben en heel rijk zijn geweest!

De Taj Mahal

Ingang van de
Taj Mahal

De Taj Mahal

Een van de torens van de Taj Mahal

Crematie aan de Ganges

Nogmaals de crematieplaats

Die avond pakken we de trein naar Varanasi, waar we de volgende dag pas in de middag aankomen. Varanasi is voor Indiers een heilige plek. Het ligt aan de rivier de Ganges. Voor Indiers is het de grootst mogelijke eer om in Varanasi te sterven en vervolgens aan de oevers van de Ganges gecremeerd te worden. Het gevolg is dat hier zo'n 300 lijkverbrandingen per dag zijn. Maar Varanasi is met al deze crematies geen droevige plaats, eerder een vrolijke. Alle nabestaanden zijn blij en misschien stiekem wel jaloers dat de overledene op de meest heilige plaats gecremeerd wordt.
In Varanasi vinden we een leuk hotelletje aan de oever van de Ganges, vanuit onze kamer kijken we zelfs uit op een plek waar de lichamen gecremeerd worden.

Even wat feitjes over de Ganges (buiten de verbrande lichamen): Iedere dag baden ongeveer 60.000 hier, terwijl tegelijkertijd 30 verschillende riolen hun inhoud in de rivier lozen. Het water is septisch, er zit geen zuurstof meer. Uit een onderzoek is gebleken dat er buiten een arsenicum vergiftiging, ongeveer 1,5 miljoen faecal coliforme bacterien per 100 ml leven. In normaal badwater zou dit aantal niet hoger mogen zijn dan 500!

De volgende ochtend gaan we bij zonsopgang een boottocht doen over deze bijzondere rivier. Inderdaad zien we alles gebeuren aan de oever: de vele verbrandigen, mensen die zich wassen. vrouwen die kleding wassen. Het meest schokkende vinden we dat we veel kleine kinderen in dit water spelen, moeders hun baby's (zuigelingen zelfs!) in dit water wassen en dat iedereen wat slokken van dit heilige water drinkt! We maken een beetje een gekscherende opmerking tegen elkaar "dat als je het baden en drinken van dit water overleeft dat dit inderdaad een godswonder is en dat het dan niet vreemd is dat ze deze rivier heilig verklaren." De bootman hoort dit en leest ons vervolgens de les: "De Ganges is een God! Hij staat niet toe dat wij slecht over zijn God praten in zijn boot!" We zeggen er vervolgens niets meer over.

De ganges in bij zonsopgang

Nogmaals een mooi uitzicht over de ganges

De belangrijkste gath langs de Ganges

Baden in de Ganges

Kleine corridoren in Varanasi oude deel

Jonge die aan het
weven is

Patronen maken voor de weef installaties

Koetjes in de corridoren van Varanasi

Het begint ons in India wel steeds meer op te vallen hoeveel kinderarbeid we zien en hoe minderwaardig meisjes hier zijn. We bezoeken een zijdefabriekje en we zien daar kinderen die 'weefmachines' bedienen. Met hun kleine vingertjes kunnen ze namelijk overal goed bij. Ook zien we veel kinderen schoenen poetsen en verschillende soorten afval verzamelen (papier, lege flesjes etc.) Verder hebben bijna alle kinderen er een beroep van gemaakt om, zodra ze een westeling zien, te roepen " 10 roepies for taking picture of me!" Ook als je dat niet wil komen ze naar je toe, worden ze handtastelijk en proberen ze in je zakken te graaien. Dit leidt er bij ons naar toe, dat veel kinderen een heel dubbel gevoel oproepen. Aan de ene kant veel medelijden, aan de andere kant zou je ze wel 'een dreun' willen verkopen als ze voor de zoveelste keer weer aan je zitten. Wat de meisjes betreft, misschien is wat onze fietsriksja-man zegt wel het meest typerende: " Ik heb 7 kinderen, niet omdat ik er zoveel wilde, maar ik kreeg alleen maar meisjes en daar heb ik niets aan. Gelukkig heb ik nu eindelijk 2 zoons!'

Hoewel we in onze hotelkamer een douche hebben, durven we in de twee dagen dat we in Varanasi hier toch geen gebruik van te maken. We hebben namelijk een heel sterk vermoeden dat ons douchewater uit de Ganges komt. We zijn dus vies! Maar we trekken ook nog maar geen schone kleding aan, dat vinden we allebei zonde...(we hebben namelijk allebei maar iets van 3 setjes kleding).

We stappen dus ongewassen en in vieze kleding in de nachttrein naar Jaipur. In de trein proberen twee Indiase mannen gelijk een gesprek met ons te beginnen:'where do you come from?' 'we're from Holland' antwoordt Marieke. Waarop zij Roy dringend aankijken " NO, where do YOU come from?"
Dit is typerend voor Roy in India. Mensen vinden dat hij een verdacht kleurtje heeft. Ze geloven bijna niet dat hij uit Nederland komt en weten zeker dat hij in ieder geval voor de helft uit India komt! Misschien dat Roy zijn ouders hem wat uit te leggen hebben? ;-)

Jaipur ligt in de Rajastan-provincie. Het gebied dat tegen de grens van Pakistan aan ligt. Voor ons is dit het gebied wat het meest tot de verbeelding spreekt. Deze provincie is namelijk erg Arabisch en hier leven de Maharaja's en Sultans, die natuurlijk in prachtige paleizen wonen. Marieke associeert dit gebied met de 'Fata Morgana' uit de Efteling (maar dan in het echt!) en met het sprookje 'Aladdin.' Roy verwacht 'Ali Baba en de 7 rovers.'

In Jaipur hebben we ook weer twee dagen. De eerste dag gaan we naar het Amber Fort. Het wordt nu een fort genoemd, maar officieel is het een paleis van een Maharaja, wat niet meer gebruikt wordt. Voor het paleis is een groot meer, waar we tot onze grote vreugde olifantien zien baden! Ze zijn heerlijk aan het genieten en ook de oppassers zwemmen vrolijk met de olifanten mee.
Als we naar de ingang van het paleis lopen, passeren we een grote binnenplaats waar markt wordt gehouden. Het barst hier van de Indiase mensen en er wordt Indiase muziek gedraaid. We kunnen ons helemaal voorstellen dat het hier vroeger ook zo is geweest! Het paleis, is ondanks dat sommige stukken aan het vergaan zijn, in een woord prachtig! Echt wat we van een oud Arabisch paleis verwachten!
's Avonds gaan we in Jaipur naar de bioscoop. Jaipur heeft namelijk de grootste en mooiste bioscoop van heel India. Dat hier alleen maar Bollywood-producties draaien waarin Hindi wordt gesproken, mag voor ons de pret niet drukken. Al met al een hele ervaring, maar het zou toch wel prettig geweest zijn als de film Engels ondertiteld geweest was.
Wat heel grappig is, is dat Marieke na afloop een bekende tegen komt! Ze ontmoet Laura, die ze nog kent van haar studententijd in AEGEE. Zij loopt nu stage in Jaipur. Wat is de wereld toch klein!

Markt in het Amber fort

Overal heb je olifanten in Jaipur

Ingang van het Amber fort

Het Amber fort in Jaipur

Befaamde Raj Mandir
bioscoop

Man verkoopt spijcen in het Amber fort

De tweede dag in Jaipur werken we onze site bij, want ons hotel heeft godzijdank een heerlijk snelle internetlijn!

Groetjes en liefs,

Roy en Marieke

(p.s. als je ook de rest van de foto's wilt bekijken druk dan onderaan het bericht op Voor het hele bericht klik hier...)

Reageer (10 Reacties)

Laatst bijgewerkt ( Sunday, 09 April 2006 )

Voor het hele bericht klik hier...

India wat een verschil met alle andere landen. Om alle plaatsen die wij op ons lijstje hebben staan te kunnen bekijken, moeten we ontzettend veel reizen en op een hoog tempo door plaatsen racen. Dit kan soms erg vermoeiend zijn en daardoor kunnen we soms niet de volle aandacht aan een plaats geven die het echt verdient. Het is voor ons lastig om een prettige connectie met India en de mensen te krijgen. De mensen waarmee je een persoonlijk gesprek krijgt zijn heel vriendelijk maar de mensen waarmee je moet handelen zijn heel agressief, soms onbeschoft, lichten je op en liegen vaak in je gezicht. Op het moment dat je ze betrapt op een leugen tonen ze ook geen enkel berouw maar ze lachen wat en trekken een gezicht van "ik kon het toch proberen." Sommigen zijn dan ook nog oprecht verbaasd als je vervolgens geen zaken met ze wil doen. Ook valt ons nu de discriminatie van westerlingen erg op, men ziet ons hier werkelijk als lopende ATM's (pin automaten). Overal word je lastig gevallen door riksja's die de indiers overslaan en alleen achter de westerlingen aangaan. Vervolgens zijn de entree prijzen van de historische panden en musea aangepast aan die van Indiers en westerlingen, over het algemeen betalen wij 10 tot 40 x meer dan de Indiers! De uitgesproken discriminatie gaat zelfs zo ver dat wij bij de toilet meer geld dan de Indiers moeten betalen. Hierdoor krijgen wij een zure smaak bij India tijdens het reizen door Noord India. Maar we moeten wel zeggen dat wat we te zien krijgen en de sferen die we hebben kunnen proeven wel heel bijzonder zijn. De Fata Morgana verwachtingen van Marieke over het Noorden van India komen wel heel verassend overeen met onze ervaringen. De paleizen, tuinen, uitzichten, woestijnen en de extreme contrasten tussen arm en rijk (het kasten stelsel) zijn indrukwekkend. Alhoewel de armoede ons in andere aziatische landen al flink had afgestompt, moeten we zeggen dat India wel erg recht in je gezicht armoede en vervuiling toont. Ons gevoel over India kunnen we na iets van het zuiden van India gezien te hebben wat bijstellen. De mentaliteit van indiers in zuiden voelt voor ons een stuk gemoedelijker en minder agressief, hierdoor kunnen we meer van de cultuur en de omgeving genieten. Maar we waren gebleven in Jaipur (Noord India)...

Om 12 uur 's nachts willen we vanuit Jaipur de trein naar Jaisalmer nemen. Maar als we op het station aan komen, blijkt de trein 3 uur vertraging te hebben (volgens het informatie bord in de hoofdhal). Uiteindelijk gaan we liggen in de wachtruimte van het station (waar al een hoop andere indiers slapen). Jammer genoeg kunnen wij niet gaan slapen omdat we dan misschien wel eens de trein missen! Tot onze grote verbazing presteert men het om de trein elk uur een uur langer vertraging te geven, waardoor we weer niet kunnen slapen. Niemand op het station kan of wil ons vertellen hoe lang de vertraging gaat duren en wat de reden hiervan is. Uiteindelijk gaat de trein pas om 9 uur 's ochtends, we zijn dan ook kapot en moe als we eindelijk in de trein kunnen. Door de vertraging komen we in plaats van die ochtend pas 's avonds aan op het station van Jaisalmer. Daar staat de riksjamaffia al klaar. Het is weer eens heerlijk onderhandelen en uiteindelijk krijgen we voor een normale prijs een riksja naar het Jaisalmer fort. Voordat we weg rijden, krijgen we nog wat dreigementen van de mensen waar we niet mee in zee zijn gegaan. Na 5 minuten rijden stopt onze riksja midden op de weg, de medebestuurder springt eruit en gaat even op de vuist met een ander riksja bestuurder, 3 minuten later rijden we weer verder naar het fort. Eindelijk zijn we dan in Jaisalmer en lopen het fort in, wat is dit indrukwekkend, het is alsof we in een levend museum lopen. Na 10 minuten lopen vinden we ons hotel "Hotel Desert". Wij krijgen een kamer die een raam in de muur van het fort heeft. Al met al een lekkere kamer met mooi uitzicht. We zijn ondertussen wel erg hongerig geworden en gaan die avond dineren op het dak van het hotel. Hier ontmoeten we een dierenarts die onderzoek doet in Rajastan naar bepaalde ziekten bij dieren in deze omgeving. Uiteindelijk horen wij van deze arts dat er een aantal jaren geleden 100 km van Jaisalmer (waar we met de trein langs waren gekomen) nucleaire testen zijn uitgevoerd. Deze arts heeft sindsdien nog diverse onderzoeken bij de dieren in die omgeving had gedaan. Tot nu toe heeft hij nog geen zware genetische defecten en of andere schokkende resultaten gevonden (een hele opluchting!).

Jaisalmer fort

Ons raam in de kamer in het Jaisalmer fort

In het fort

Uitzicht over de gouden stad

Muzikant bij de
watertank

De watertank van
Jaisalmer

Op het dak van een havali in
Jasalmer

Oude straatjes rond het
Jaisalmer fort

De volgende dag bezoeken we de oude watertank van Jaisalmer. Jaisalmer ligt namelijk midden in de woestijn! Ooit wou men Jaisalmer verlaten vanwege water problemen, maar bij de "Partition" (verdeling van India in Pakistan, India en Bangladesh) bleek Jaisalmer een strategisch punt te zijn voor de militairen. Tegenwoordig is Jaisalmer meer afhankelijk geworden van toerisme dan van de militaire aanwezigheid.
Na het bezoek aan de watertank zijn we de omgeving en het fort van Jaisalmer gaan verkennen. Zo bezoeken we onder andere een 'havali' een oud traditioneel huis van een rijke Indier. Alle oude gebouwen en het fort zijn gemaakt van zandsteen, hierdoor krijgt de stad bij zonsondergang een gouden gloed, daarom wordt Jaisalmer ook wel de gouden stad genoemd.

De derde dag gaan we op kamelen safari! Jawel ruim een week geleden zaten we nog in de sneeuw en nu zitten we midden in de woestijn op een stinkende kameel. Wat een ervaring! De kamelen maken vieze geluiden en laten smerige scheten... Ook doen de kamelen 'bubbly bubbly' dat is iets wat lijkt op een combinatie van gorgelen met water geluidjes en het opboeren van eten. Het eindigt met een opgezwollen tong uit de mond van de kameel gecombineerd met ademwalm die ruikt naar hun maaginhoud... Maar na een uurtje raken we hier aardig aan gewend en weten we op welke momenten we heel strategisch onze neuzen moeten bedekken. Het is wel maf om zo hoog op zo'n groot beest te zitten en na 2,5 uur rijden krijgen we ook wel erg veel last van onze kont! Gelukkig hebben we tussen 11:30 en 15:00 uur een heerlijk pauze waarbij we kunnen kletsen met onze mede reizigers en heerlijk in de schaduw een tukje kunnen doen. De tweede helft van de dag komt Roy er achter dat hij een etterbak van een kameel heeft, op de een of andere manier vindt hij het leuk om andere kamelen in hun staart te bijten. Hierdoor raken de andere kamelen in paniek of beginnen hard te gillen. In eerste instantie zeggen de kamelenjongens dat er niks aan de hand is maar Roy zijn kameel blijft toch wat ongehoorzaam. Om een uur of vijf komen we aan bij de zandduinen, hier gaan de kamelenjongens voor ons koken en dit wordt onze slaapplaats. Tijdens het Indiaas eten komen echter de kevers te voorschijn. Dit zijn zwarte kevers van 2,5 cm groot. De kevers kruipen naar alles wat warm is, dus ook naar handen en benen. We hoeven hier natuurlijk niet uit te leggen hoe Marieke hier op reageert... Later die avond zingen de kamelenjongens nog wat liedjes en daarna gaan we met zijn allen slapen onder de sterren. Het uitzicht is adembenemend, het is volle maan en we zien zelfs een vallende ster. Die nacht slapen we als een os. Als we de volgende dag wakker worden, zien we aan alle keversporen dat er die nacht een ware invasie moet zijn geweest...
Na een vroeg ontbijt gaan we weer op de kamelen, dit keer krijgt Roy zijn kameel een touw om zijn bek om het bijten van andere kamelen te voorkomen. Toch presteert Roy zijn kameel het om de jongste kameel, die nog in training is, te bijten, die raakt dan ook helemaal in paniek en Roy houdt met moeite zijn kameel onder bedwang. Vervolgens vertrouwt Marieke Roy en zijn kameel niet meer, ze kijkt steeds nerveus achterom als Roy achter haar rijdt. De tweede dag van de kamelen safari is erg snel voorbij. Bij terugkomst nemen we een douche en eten we wat. 's Avonds om een uur of tien nemen we vervolgens weer de nachttrein naar Jodphur.

Simbad op kamelen safari

Vrouwen die water naar hun dorp dragen

Schaduw op het zand

Golven in de duin

Kamelen op de duinen

Kamelenjongens koken in de woestijn

s nachts bij het vuur in de woestijn

Pak de staart!

Jodhpur fort

Vreemde reclame!

De blauwe stad

Mooie zaal in Jodhpur fort

's Ochtends komen we aan op het station van Jodhpur en gaan daar in zee met een snelle riksja driver (Kuch...) die niet begrijpt waar hij ons moet brengen en maar wat begint te rijden. Uiteindelijk vinden we onze lokatie en gaan ons hotel in. Ze hebben een geweldig terras en de kamers mogen er ook wel zijn. Die middag vertrekken we direct naar het Jodhpur fort, Daar hebben we de hele middag doorgebracht met een interessante audio tour. Het uitzicht vanaf het fort is ook geweldig. Deze stad heeft dan ook als bijnaam blauwe stad omdat vele huizen blauw geschilderd zijn. Dit geeft een indrukwekkend effect als je vanaf de muren van het hoge fort kijkt. Dit fort is extra speciaal omdat hij nog wordt bewoond door een Maharadja die het fort heeft omgetoverd tot een hotel annex museum. Het enige waar wij van schrikken in deze stad is een reclame bericht op de muren in Jodhpur. Er wordt geclaimed met een website adres dat AIDS kan worden genezen... Dit soort misbruik van de mensen vinden we dan ook erg storend. We proberen het onderwerp in ons hotel met de jongen van de receptie te bespreken. Hij zegt echter dat het echt waar is, er is ECHT een middel tegen AIDS! Hij is hier zo van overtuigd dat het ons niet lukt om het tegendeel te bewijzen.

De volgende dag moeten we jammergenoeg al weer vertrekken naar Udaipur. De busrit is warm en niet echt interessant. We worden gedropt in Udaipur en wij gaan direct met de riksja naar het oude romantische deel van de stad. In dit deel van het stadje is een deel van James Bond 007 Octopussy opgenomen (voor de kenner het einde van de film met als James bond Roger Moore), wat het extra speciaal maakt. In Udaipur wandelen wij heerlijk rond en relaxen in het hotel. Vanaf het dakterras van ons hotel hebben we namelijk geweldig uitzicht over het meer van Udaipur, het waterpaleis en het stadspaleis. De tweede dag moeten we eerst nog het een en ander regelen voor onze vlucht naar Sri Lanka en vervolgens gaan we naar het moeson paleis, dit is gevestigd op een berg in een nationaal park niet ver van de stad. Het uitzicht hiervandaan over Udaipur is prachtig.
Op de derde dag willen we graag het hele exclusieve waterpaleis, wat midden in het meer ligt, wel eens van dichterbij bekijken. We hadden geen 250 dollar over voor een overnachting en waren hier dus niet toegestaan. We besluiten als alternatief een waterfiets te huren, op deze manier kunnen we toch dichterbij komen en een beetje naar binnen loeren. Later die dag bezoeken we ook nog het stadspaleis, die is gevestigd aan de oever van dit meer. 's Avonds pakken we de nachttrein naar Ahmedabad.

Het stadspaleis in
Udaipur

Het waterpaleis in
Udaipur

Marieke in het stadspaleis

Uitkijk vanaf het stadspaleis over Udaipur

Straatbeeld van Mumbai

Eenmaal aangekomen in Ahmedabad stappen we na 2 uur wachten in de trein naar Mumbai. Dit is een lange rit waarbij we met 6 Indiers op twee banken tegenover elkaar zitten. De banken zijn hier gemaakt voor Aziatische kontjes en helaas niet voor westerse bilpartijen :-( Het is midden op de dag en het is dus heel warm. Verder is de trein afgeladen met mensen die geen stoel hebben (dit is een goedkoper kaartje die je een uur voor vertrek op het station kan kopen) waardoor het hele gangpad afgeladen is met Indiers. Het is dan ook een hele onderneming om naar de wc te gaan en bij terugkomst moet je meestal een Indier van je plaats af slaan. In Mumbai doen we eigenlijk niet zo veel, wat we zien, is schoner dan de rest van India. Jammer genoeg rijden niet overal riksja's, waardoor we met duur taxi vervoer moeten reizen. Ook de accomodatie is enigzins aan de prijzige kant van 500 tot 1000 roepies per nacht ipv 250 tot 300 wat we in andere steden betalen. We blijven dus vooral in de omgeving van het hotel en eten en drinken regelmatig wat bij bar & restaurant Leopold.

Na 2 dagen in Mumbai nemen we de trein naar Hydrabad. Dit is een van de economische centra van India. Hier zijn onder andere Microsoft, Google en andere giganten gevestigd. Bij aankomst worden we verrast door de hele hoge kamerprijzen en de bouwvallige staat van Hydrabad. Deze stad zou de plaats moeten zijn waar de IT van het westen zo bang voor is. De kamer die we hier vinden na flink rond shoppen, is toch wel een dieptepuntje in alle accomodatie tot nu toe, zo'n slechte prijs-kwaliteit verhouding hebben we nog niet eerder gehad!
Na het ontbijt besluiten we naar Ramoji film city te gaan, we hopen hier echte opnamen te zien van Bollywood films. Het blijkt echter anders te zijn, er worden hier wel films opgenomen maar de delen waar dit gebeurt, zijn jammergenoeg voor toeristen afgesloten. Marieke had in Mumbai nog een rol voor in een Bollywoodproductie aangeboden gekregen, misschien had ze haar plankenkoorts moeten overwinnen en die rol toch maar wel moeten accepteren om wat meer van het echte werk te zien te krijgen...
Ramoji film city is meer opgezet als een attractie park dan een film studio, toch is het interessant om te zien hoe gebouwen meerdere functies kunnen hebben (bijv. een gebouw was aan de voorkant een vliegveld en aan de achterkant een ziekenhuis). Na 4 uurtjes in het park geweest te zijn, gaan we terug naar Hydrabad.
De volgende dag gaan we meteen na ons ontbijt naar High Tech City. Hier zijn alle ge-outsourcede IT afdelingen te vinden. Zoals we hiervoor al zeiden Microsoft, Google, Oracle zelfs Dell heeft hier een kantoor. We stoppen bij het belangrijkste gebouw van het terrein 'the Cybertowers.' Als toerist mogen we hier niet in, tenzij we komen om te lunchen in het restaurant. Zo komt het dat we amper een uur na ons ontbijt al in het hele exclusieve 'Windows of the world' restaurant zitten te lunchen. Ook al zien we verder niet meer dan de begane grond, we krijgen een goede impressie. Het gebouw is supermodern, maar er staat bijvoorbeeld wel een hele oude kopieermachine zijn werk te doen. Ook zien de postvakjes van Microsoft en Oracle er uit alsof die met hun tweede leven bezig zijn. Roy vindt het erg maf om te zien dat er zoveel giganten in dit gebouw gevestigd zijn.

Ramoji film city

Voorkant set gebouw in Ramoji film city

Achterkant set gebouw Ramoji film city

Bedrijven in de Cybertowers Hightech city

In de cybertowers

Nog wat bedrijven in Hightech city

Shiva tempel vlakbij ons hotel in Hampi

Wagen van steen in
Vitalla tempel

De royal palace

De koninglijke olifanten
stallen

Uitzicht langs de rivier bij
Hampi

Ramas tempel

Die avond nemen we de bus naar Hampi en we komen daar de volgende morgen om een uur of zes aan. We pakken de riksja naar Shanti guesthouse, waar we vervolgens nog een paar uur ons bed in duiken. 's Middags hangen we wat rond in de tuin en schommelen we wat heen en weer op de schommelbank, als er een Frans stelletje in checkt. We raken aan de praat en hun namen blijken Eleonor en Jeremmy te zijn. We besluiten met zijn vieren door het dorpje te wandelen en daarna eten we wat. Hampi is echt een heel klein schattig dorpje in verhouding tot alle grote steden waar we tot nu toe zijn geweest. De natuur is hier prachtig, het is hier heel groen met veel palmbomen. Ook zijn de mensen hier heel vriendelijk, natuurlijk proberen ze je wel wat te verkopen maar het is niet zo opdringerig als in het noorden. Het is een echte verademing.
De volgende dag gaan we met Eleonor en Jeremy de ruines verkennen. Hampi was namelijk ooit een heel groot Hindoe-tempelcomplex. Het verhaal van Ramajana waar we ook in Indonesie en Cambodja (Angkor Wat) al mee geconfronteerd waren, heeft zich hier voor een deel afgespeeld. We zien die dag nog verschillende mooie complexen en Jeremmy en Eleonor zijn leuk gezelschap. 's Avonds gaan zij er al weer vandoor en lopen wij nog wat door de straten van Hampi. Ook de dag erna relaxen wij wat en 's avonds pakken wij dan al weer de bus naar Bangalore.

In Bangalore gaan we aan de slag met onze site. Over drie weken zijn we al weer thuis wat wel een erg gek idee is. Zaterdag vertrekken we naar Sri Lanka en daar gaan we dan nog even echt vakantie vieren. Inmiddels hebben we ook al best vaak de vraag gehad wat we nu het meest missen. Natuurlijk zien we erg naar uit om onze familie en vrienden weer te zien, maar er zijn ook wel dingen die we echt specifiek missen. Roy mist voornamelijk zijn computer, kraanwater en de kookkunsten van "die Mama" ;-). Marieke verheugt zich erg op het weerzien met haar kledingkast, want na 7 maanden dezelfde kleren te hebben gedragen wordt het echt wel tijd voor wat anders. Ook heeft ze erg zin in een bordje rauwkost en ijsjes die we tijdens de reis nooit eten, omdat we nooit weten hoe lang het staat en waarmee het is bereid!

Marieke en Roy

(p.s. als je ook de rest van de foto's wilt bekijken druk dan onderaan het bericht op Voor het hele bericht klik hier...)

Hallo allemaal,

Bangalore is een van de modernste steden van India. In deze stad zien we dan ook veel vrouwen in spijkerbroeken lopen en we zien zelfs vrouwen in spaghettibandjes. Het schijnt dat dit ook de enige stad is waar huwelijken wel eens uit liefde worden gesloten in plaats van dat ze gearrangeerd zijn. Ook heeft Bangalore een lange moderne winkelstraat. In de paar dagen dat we hier zijn, lopen we hier regelmatig door en maken geregeld een stop bij een van de vele koffietentjes die deze stad rijk is. We genieten eindelijk weer van een lekkere cappucino. Ook gaan we naar de bioscoop en zien de film "Ice age 2" in het Engels. Het enige wat ons er tijdens dit moderne uitstapje er nog aan herinnert dat we nog in Azie zitten, is dat tijdens de film het stroom twee keer uit valt.

We besluiten hier de Indiase dame die we in Bangkok hebben geholpen op te zoeken. Ze reageert enthousiast op ons belletje en we gaan er die zelfde middag nog langs. Ons vermoeden dat ze welgesteld is, blijkt inderdaad waar te zijn. Ze woont samen met haar man en twee zooons in een groot huis aaan de rand van het park in het centrum van de stad. Ze heeft zelfs een bediende rondlopen, dit is een meisje van een jaar of dertien. We zijn er een uur of twee op de thee en zij vertelt ons hoe de rest van de reis terug naar India was verlopen. Oook praten we over verschillen tussen Nederlandse en Indiase cultuur. Bij het weggaan krijgen we allebei een kadootje. Marieke krijgt een tas en Roy een portemonnaie. Natuurlijk bedanken we haar hier uitgebreid voor.

Na een paar dagen Bangalore vertrekken we naar Chennai (Madras). Het is hier heel heet.In Bangalore was het met 35 graden al warm, maar hier is het 42 graden en dat is echt bloedheet.'s Middags doen we dan ook niets anders dan een koude douche nemen om vervolgens op ons bed onder de ventilator liggen. Voor een andere activiteit is het gewoon te warm. Ook willen we hier graag 'kip Madras' eten, maar in de twee dagen dat we hier zijn, kunnen we geen een eetgelegenheid vinden dit dit serveert. De meeste restaurants zijn vegetarisch en als ze dat niet zijn, dan staat 'kip Madras' toch niet op het menu. Dit zullen we dus waarschijnlijk pas weer eten als we terug zijn in Nederland...

Vanuit Chennai vertrekken we vervolgens naar Sri Lanka - Colombo.

Groetjes en liefs,

Roy en Marieke

Mambo is Free Software released under the GNU/GPL License.